Kayseri’de Sessiz Bir Akşam ve Görünmez Olma İsteği
O akşam Kayseri’de hava biraz sertti. Rüzgâr, apartmanın camına vurdukça sanki içerideki sessizliği bölmek ister gibiydi. Masamda açık bir defter vardı. Kalemi elimde çevirip duruyordum ama yazamıyordum. Çünkü kafamın içi, sayfadan daha kalabalıktı.
Telefonum masanın üzerinde ters çevrilmişti. Ekranı görmüyordum ama onun orada olduğunu bilmek bile yeterince rahatsız ediciydi. Birkaç saat önce bir mesaj görmüştüm. Basit bir “görüldü” hissi bile içimde garip bir boşluk bırakmıştı. O an tek düşündüğüm şey şuydu: Bir süre hiçbir yerde görünmesem nasıl olurdu?
İşte o soruyla birlikte ilk kez “İnstagram’da aktif görünmemek için ne yapmalı?” düşüncesi kafamın içine yerleşti. Teknik bir meraktan değil, tamamen duygusal bir kaçış isteğinden.
Görünmek mi Yoruyor, Görünmemek mi Rahatlatıyor?
Bunu daha önce hiç bu kadar net hissetmemiştim. Sosyal medyada görünmek aslında bir tür “orada olma zorunluluğu” gibiymiş. Mesajlara hızlı cevap verme beklentisi, hikâyeleri görüp görmeme meselesi, çevrimiçi olunca gelen sorular…
Hepsi bir anda ağır gelmeye başlamıştı.
Bir gün önce arkadaşım “çevrimiçiymişsin ama cevap vermedin” demişti. O an açıklama yapacak gücüm yoktu. Çünkü aslında sadece… orada olmamak istiyordum. Görünür olmanın getirdiği baskı beni yoruyordu.
İlk denemem: Sessizce geri çekilmek
Telefonu elime aldım. Ayarlara girdim. Ekranda seçenekler arasında gezinirken içimde garip bir heyecan vardı. Sanki bir kapıyı kapatıp arkasında nefes alacaktım.
İlk yaptığım şey “aktiflik durumunu kapatmak” oldu. Küçük bir ayar gibi görünüyordu ama bende büyük bir rahatlama hissi yarattı. Artık kimse “çevrimiçi” görmeyecekti beni.
O an içimden geçen duygu netti: huzur.
Ama bu sadece başlangıçtı.
İnstagram’da aktif görünmemek için ne yapmalı? Gerçek bir ihtiyaç haline geldiğinde
İnsan bazen bir şeyi öğrenmek için değil, bir şeyden kaçmak için araştırma yapar. Benim için de tam olarak öyleydi.
O günlerde defterime sürekli aynı cümleyi yazıyordum:
“Görünmez olmayı öğrenmem lazım.”
Çünkü görünmek artık iyi hissettirmiyordu.
Telefonu açtığımda ilk yaptığım şeylerden biri, hikâye paylaşımlarını azaltmak oldu. Eskiden her anı paylaşırken, şimdi sadece izliyordum. Sessizce.
Ama bu bile yetmedi. Çünkü insanlar hâlâ seni “orada” sanıyordu.
İkinci adım: Dijital geri çekilme
Bir akşam otobüste eve dönerken camdan dışarı bakıyordum. Kayseri’nin soğuk ışıkları geçiyordu. O sırada şunu düşündüm: “Ben aslında neden sürekli görünür olmak zorundayım?”
Telefonumu açtım. Sessizce bazı şeyleri değiştirmeye başladım:
1. Hikâye gizleme
Bazı kişilere hikâyelerimi gizledim. Bu bile garip bir özgürlük hissi verdi.
2. Bildirimleri kapatma
Sürekli gelen mesaj sesleri zihnimi yoruyordu. Bildirimleri kapattım.
3. Uygulamaya giriş sıklığını azaltma
Sürekli kontrol etme alışkanlığımı kırmaya çalıştım.
Bunlar küçük şeylerdi ama içimde büyük bir boşluk hissini hafifletiyordu.
Bir kahve dükkanında fark ettiğim şey
Bir gün şehir merkezinde küçük bir kafeye oturdum. Yağmur yeni başlamıştı. Cam buğulanmıştı. Kahvemi içerken etrafımdaki insanların telefonlarına nasıl bağlı olduğunu izledim.
Bir masada iki arkadaş vardı. Ama konuşmuyorlar, telefonlarına bakıyorlardı. O an içimde garip bir duygu yükseldi: yalnızlık.
Ama bu yalnızlık kötü bir şey değildi. Daha çok “kendime dönme” hissiydi.
O an fark ettim ki, İnstagram’da aktif görünmemek için ne yapmalı sorusu sadece teknik bir soru değilmiş. Aslında bu, “ben nereye aitim?” sorusunun dijital versiyonuymuş.
Görünmez olmanın psikolojisi
Görünmez olmak başta korkutucu geliyor. Çünkü insanlar seni unutacakmış gibi hissediyorsun. Ama zaman geçtikçe başka bir şey fark ediyorsun: unutulmuyorsun, sadece biraz nefes alıyorsun.
Ben o dönemde çok şey hissettim:
Hayal kırıklığı
Hafif bir yalnızlık
Ama aynı zamanda beklenmedik bir huzur
Ve yavaş yavaş gelen bir umut
Bu duygular birbirine karışmıştı. Bir gün iyi hissediyordum, ertesi gün geri dönmek istiyordum.
Geri dönme isteği
İlgili Makale: İnsan hangi kelimeden türemiştir ?
Bir gece telefonumu elime aldım. Parmaklarım uygulamanın üstünde durdu. İçimde bir ses “bak sadece biraz gir çık” diyordu.
Ama başka bir ses daha vardı: “Şu an iyi hissediyorsun, bozma.”
O an ilk kez kendime karşı dürüst oldum. Ben aslında görünmek istemiyordum. Sadece alışkanlıktı beni geri çeken.
Küçük bir günlük notu
O gece defterime şunu yazdım:
“Bazen görünmemek, kaybolmak değil. Sadece kendini tekrar duymak.”
Bu cümleyi yazarken ellerim titriyordu. Çünkü ilk defa kendimi bu kadar net ifade ediyordum.
İnstagram’da aktif görünmemek için ne yapmalı? Benim öğrendiğim şeyler
Zamanla bunun tek bir cevabı olmadığını anladım. Ama kendi deneyimimden çıkardığım bazı yollar vardı:
1. Aktiflik durumunu kapatmak
Bu en temel adımdı. İnsanların seni “çevrimiçi” görmemesi bile zihinsel bir rahatlama sağlıyor.
2. Hikâye ve paylaşım ritmini azaltmak
Sürekli paylaşmak yerine, biraz geri çekilmek görünürlüğü doğal olarak azaltıyor.
3. Bildirimlerden uzaklaşmak
Bildirimler, sürekli “orada ol” çağrısı gibi. Onları kapatmak zihni sakinleştiriyor.
4. Uygulama ile mesafe koymak
En zor ama en etkili olanı bu. Telefonu eline her aldığında uygulamaya girmemek.
Bir sabah değişen şey
Bir sabah uyandığımda fark ettim ki telefonuma bakma ihtiyacım azalmış. Eskiden ilk işim sosyal medyaya girmek olurdu. O sabah sadece kahvemi içtim ve camdan dışarı baktım.
Kayseri’nin sabah ışığı farklıydı. Daha sessiz, daha gerçek.
O an içimde küçük bir şey kırıldı ama kötü bir kırılma değildi bu. Daha çok bir zincirin gevşemesi gibiydi.
Görünmemek bir kaçış mı, yoksa dönüş mü?
Bu soruyu çok düşündüm. Çünkü dışarıdan bakınca “kaçıyor” gibi görünebilirsin. Ama içeriden hissedilen başka bir şey.
Benim için bu süreç bir kaçış değildi. Daha çok kendime dönüş gibiydi. Çünkü görünür olduğumda sürekli başkaları için var oluyordum. Görünmez olduğumda ise kendim için var olmaya başladım.
Son sahne: Yağmur ve sessizlik
Sonra yine bir akşam geldi. Yağmur vardı. Pencereyi açtım. Soğuk hava yüzüme vurdu. Telefonum masadaydı ama ona bakmadım.
Defterimi açtım.
Ve ilk kez uzun zamandır hiçbir şey düşünmeden yazmaya başladım.
O an şunu hissettim:
Görünmemek, kaybolmak değilmiş. Bazen sadece kendini yeniden bulmanın en sessiz yoluymuş.
“İnstagram’da aktif görünmemek için ne yapmalı” konusundaki yazımızı okuduğunuz için teşekkür ederiz. Solac olarak sizlere her zaman kaliteli içerik sunmaya devam edeceğiz.
Buna da Göz Atın: İnsan neden vahye ihtiyaç duyar ?